Strona główna
   O Towarzystwie
- Kontakt
- Statut
- Historia
- Misja
- Władze
- Poczet Prezesów
- Prezesi Honorowi PTH
- Sylwetki
- Pożegnania
- Kalendarium

   Deklaracja członkowska 
   Struktura i jednostki
- Zarząd Główny
- Prezydium ZG
- Główna Komisja Rewizyjna
- Oddziały
- Sekcje Główne
- Fundusz PTH

   Wydawnictwa 
- Platforma redakcyjna

   Konferencje 
   Współpraca 
   Prozdrowotny styl życia
- Pojęcie zdrowia-filozofia wellnes
- Zdrowie człowieka i jego uwarunkowania
- Przeciwdziałanie konsumpcji substancji psychoaktywnych
- Jak zapobiegać przeciwdziałaniu starzenia się skóry?
- Aktywność fizyczna

   Galerie 
   Teksty literackie 

 
 
Poczet Prezesów 

Brak Foto

prof. dr hab. n. med. Jerzy T. Marcinkowski
prezes
od 2010

X prezes PTH:

więcej 

Brak Foto

dr n. med. Kazimierz Dragański
prezes
2004-2010

IX prezes PTH:

więcej 

Brak Foto

doc dr med. Cezary W. Korczak
prezes
1981-2004

VIII - PREZES PTH

więcej 

Brak Foto

prof. dr inż. Jan Just
prezes
1968-1981

VII - PREZES PTH

więcej 

Brak Foto

prof. dr med. Marcin Kacprzak
prezes
1956-1968

VI-PREZES PTH
Marcin Kacprzak urodził się 6 listopada 1888 roku w Podolszycach koło Płocka w rodzinie chłopskiej. Ukończył szkołę powszechną we wsi Lelice a następnie Gimnazjum Polskiej Macierzy Szkolnej w Płocku. W latach 1908 - 1914 studiował medycynę w Paryżu. Dyplom lekarza uzyskał w Charkowie w 1915 r. Praktykę lekarską zaczynał jako lekarz ziemski w Guberni Pskowskiej a po rewolucji październikowej brał udział w zwalczaniu epidemii chorób zakaźnych na trenie Rosji Radzieckiej. W 1921 r. Marcin Kacprzak wrócił do Polski i rozpoczął pracę zawodową w Warszawie jako lekarz sanitarny. W tym czasie nawiązał współpracę z Państwowym Zakładem Higieny (PZH).
W 1922 r. jako wybijający się młody higienista otrzymał dwuletnie stypendium fundacji Rockefellera i wyjechał do USA gdzie w Baltimore w John Hopkins School of Hygiene, rozpoczął specjalizacyjne studia podyplomowe. Studiował statystykę medyczną i higienę. Po dwóch latach nauki w USA otrzymał tytuł doktora zdrowia publicznego. W 1924 r. został zatrudniony na stałe Państwowym Zakładzie Higieny i do 1939 roku zajmował stanowisko kierownika Oddziału Statystyki i Epidemiologii.
W 1928 r. na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego uzyskał stopień doktora wszech nauk medycznych. Do, wybuchu wojny był wykładowcą medycyny społecznej w Państwowej Szkole Higieny oraz higieny na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej a także prowadził zajęcia dydaktyczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego i Wolnej Wszechnicy Polskiej. W Szkole Higieny PZH wykładał na sześciomiesięcznych studiach podyplomowych dla lekarzy medycynę społeczną, obejmującą przede wszystkim zagadnienia higieny społecznej, higieny szkolnej, demografii, epidemiologii i statystyki medycznej.
W okresie międzywojennym Marcin Kacprzak piastował stanowisko prezesa w Polskim Towarzystwie Medycyny Społecznej oraz redaktora naczelnego czasopisma Polskiego Towarzystwa Higienicznego „Zdrowie" (przekształcone w 1934 roku w „Zdrowie Publiczne"). W czasie okupacji przygotował program nowego, społecznego modelu opieki zdrowotnej. Po wojnie Marcin Kacprzak poświęcił się głównie pracy dydaktyczno - wychowawczej. W lutym 1945 r. rozpoczął organizowanie Katedry i Zakładu Higieny Ogólnej i Społecznej na tworzącym się Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Łódzkiego, jako jej pierwszy kierownik. W 1947 r. został mianowany profesorem zwyczajnym na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Łódzkiego a w sierpniu 1947 roku został kierownikiem Katedry Higieny na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie prowadził prace badawcze i dydaktyczne w Zakładzie Higieny Ogólnej. W okresie powojennym zorganizował jedyne w kraju ukierunkowane studia podyplomowe w zakresie higieny i epidemiologii. Był przez wiele lat kierownikiem studium, przekształconego później w Oddział Sanitarno - Higieniczny Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej. Marcin Kacprzak był głównym twórcą programu specjalizacji z higieny szkolnej i przyczynił się do utworzenia II stopnia specjalizacji z tego przedmiotu. W 1948 r. został dziekanem Wydziału Lekarskiego a w 1954 r. rektorem Akademii Medycznej w Warszawie. Godność tę pełnił do 1962 roku. W 1958 r. na walnym zjeździe delegatów Marcin Kacprzak został jednogłośnie wybrany na przewodniczącego Polskiego Towarzystwa Higienicznego. Pełnił również funkcję przewodniczącego Państwowej Rady Zdrowia, a następnie przez dwie kadencje przewodniczącego Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia. Od roku 1962 był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk i pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Higieny. Profesorowi Marcinowi Kacprzakowi szczególnie bliskie były sprawy rodzinne - matki i dziecka. Był współzałożycielem, pierwszym i wieloletnim przewodniczącym Zarządu Głównego Towarzystwa Świadomego Macierzyństwa (IX 1957), ponadto - członkiem komitetu wykonawczego Międzynarodowej Organizacji Planowania Rodziny. Na forum międzynarodowym działalność Marcina Kacprzaka datuje się od okresu międzywojennego. Przez wiele lat współpracował z Sekcją Higieny Ligi Narodów a także był członkiem American Public Health Association. Po wojnie brał udział w opracowaniu konstytucji i programu działania Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). W 1946 r. przewodniczył polskiej delegacji na międzynarodową konferencję w Nowym Jorku, która przygotowała powołanie Światowej Organizacji Zdrowia. Za pracę na polu higieny i medycyny społecznej w skali międzynarodowej otrzymał, jako jeden z pierwszych, najwyższe wyróżnienie WHO - Leon Bernard. W kraju został odznaczony najwyższymi odznaczeniami państwowymi m.in.: Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Jako jeden z pierwszych w Polsce uczonych otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej. Był ponadto laureatem Nagrody Państwowej II stopnia. O dużym zaangażowaniu społecznym Marcina Kacprzaka a także Jego żony - Wandy świadczy fakt ustanowienia specjalnego funduszu pod nazwą „Nasze Stypendium", który przeznaczony był na stypendia, nagrody i wyróżnienia dla młodych lekarzy, pracowników naukowych i dydaktycznych specjalizujących się w dziedzinie higieny.

Zmarł 14 lipca 1968 roku w Warszawie. Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim (Wojskowy) w kwaterze 20 A - rząd 1 - grób 7.
 

powrót

1 of 2  index.php?id_menu_left=6&id_info=5&str_glowna=2&id_typ_obslugi=13&sub_id_info_d=3&id_oddz=23&osoby_id_o=61&id_info_o=3&funkcje_kadencje_nazwiskaPage=2 index.php?id_menu_left=6&id_info=5&str_glowna=2&id_typ_obslugi=13&sub_id_info_d=3&id_oddz=23&osoby_id_o=61&id_info_o=3&funkcje_kadencje_nazwiskaPage=2
 
 
 

Copyright © 2014 Polskie Towarzystwo Higieniczne ul. Karowa 31, 00-324 Warszawa