Brak Foto  

prof. dr hab. n. med. Jerzy T. Marcinkowski

 

X prezes PTH:
Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, kierownik Katedry Medycyny Społecznej, kierownik Zakładu Higieny
Prezes Polskiego Towarzystwa Higienicznego
Członek Prezydium Komisji Zdrowia Publicznego Polskiej Akademii Nauk
Członek Prezydium Federacji Polskich Towarzystw Medycznych
Dyplom lekarza – 1971 (Wydział Lekarski, Akademia Medyczna w Poznaniu), doktorat – 1974, doktor habilitowany – 1998, profesor 2013). Posiadane specjalizacje lekarskie:  I stopnia z zakresu medycyny społecznej, II stopnia z zakresu higieny środowiska, I stopnia z zakresu neurologii, II stopnia z zakresu neurologii, specjalista w dziedzinie zdrowia publicznego.

  • konsultant wojewódzki w dziedzinie epidemiologii dla dwóch województw: wielkopolskiego i lubuskiego
  • zorganizował i współorganizował ponad 60 konferencji naukowych, w tym międzynarodowych
  • zredagował 3 podręczniki akademickie z zakresu higieny i zdrowia publicznego
  • autor rozdziałów w 5 kolejnych podręcznikach akademickich
  • redaktor naczelny kwartalnika „Problemy Higieny i Epidemiologii”; www.phie.pl
  • redaktor naczelny kwartalnika „Hygeia Public Health”; www.h-ph.pl
  • członek rad redakcyjnych następujących czasopism: „Orzecznictwo Lekarskie”, „Medyczna Wokanda”, „Zdrowie Publiczne”, „Medycyna Ogólna i Nauki o Zdrowiu”, „Progress in Health Sciences”, "Family Health - the 21 century" http://fh-21.perm.ru/eng/for_autors.php (Rosja)
  • autor ponad 600 publikacji z zakresu: filozoficznych i etycznych aspektów medycyny, oceny funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej, kształcenia w zakresie medycyny społecznej i zdrowia publicznego, stanu zdrowia ludności (mierniki stanu zdrowia, problemy zdrowotne i rozwojowe dzieci i młodzieży, problemy zdrowotne wieku podeszłego, choroby cywilizacyjne, środowiskowe uwarunkowania zdrowia, nierówności w zdrowiu, choroby zawodowe, wypadki przy pracy, uzależnienia, patologie społeczne, profilaktyka chorób zakaźnych, higiena szpitalna, zakażenia zakładowe, niepełnosprawność, inwalidztwo, problemy orzecznictwa lekarskiego, jakość usług medycznych, satysfakcja pacjentów, jakość życia, skargi przeciwko lekarzom medycyny i lekarzom dentystom)
  • promotor 32 ukończonych rozpraw doktorskich
  • z powołania Ministra Zdrowia współautor programów specjalizacyjnych ze zdrowia publicznego, zdrowia środowiskowego, promocji zdrowia
  • recenzent 36 prac doktorskich, także spoza macierzystego Uniwersytetu (Lublin, Kraków, Łódź, Instytut Matki i Dziecka w Warszawie, Katowice, Wrocław, Szczecin)
  • recenzent 4 rozpraw habilitacyjnych (uniwersytety medyczne: Kraków, Warszawa, Gdańsk, Białystok)
  • recenzent 1 opinii o nadanie tytułu profesora.